Forum fotograficzne "Foto Jaworzno"

Żałuję, ze nie byłem, ale zbyt dużo się działo, by mona było być na wszystkim, w każdym miejscu. Ale popytamy, poszukamy
Pozdrawiam

Ledwo mu 4 litery odżyły, choć jeszcze nie w pełni, a już przyszedł grać w piłkę.

Krzaki, a z boku urządzenia rozrywkowe, więc albo szerzej z badziewiem, albo wogóle nie mieć zdjęć. Poza tym to minimalne zniekształcenie, które udało się uzyskać moim obiektywem, a chiałem więcej. Po 3 nawet gdyby, to po bokach nic ciekawego nie ma.

Na razie trzy ze sporego plonu w skansenie
1.

2.

3.

Od 3 sierpnia w Galerii "Ex-Libris" Miejskiej Biblioteki Publicznej można oglądać wystawę zdjęć dwóch jaworznickich fotografów, którzy niedawno byli autorami i prowadzącymi kurs fotografii cyfrowej w tejże bibliotece. Wystawa jest tym ciekawsza, że konfrontuje teorię wygłaszaną podczas wykładów z prawdziwymi umiejętnościami Pawła Jędrusika i Mateusza Długopolskiego, co często interesuje osoby słuchające rad, jak robić tak zwane dobre zdjęcia.
Zawsze ktoś nabywający umiejętności stwierdza: "Łatwo powiedzieć - zrób tak, albo tak, stosuj takie, a takie techniki i światło" - ale tak naprawdę najlepiej ocenić w praktyce, czy wiedza wykładowcy jest poparta jego umiejętnościami, czy tylko wyuczoną z książek teorią.
Jak wypada ta konfrontacja po obejrzeniu wystawy?
Trzeba powiedzieć że całkiem nieźle, czywiście na korzyść autorów zdjęć. Tym bardziej, że pokusili się oni na odbiegnięcie od tematyki dominującej w ich codziennym fotografowaniu.

Paweł Jędrusik to typowy fotoreporter sportowy, jak ryba w wodzie czujący się na boisku piłki nożnej, poczas wyścigu rowerowego, czy rajdu samochodowego. Tu mamy do czynienia z jego autorstwa portretem, fotografią uliczną i dokumentalną.
Mateusz Długopolski z kolei, to fotograf rzadko opuszczający studio i nawet w plener biorący ze sobą niemałe zestawy lamp, blend i innych akcesorów służących do typowej fotografii portretowej - komercyjnej. W galerii wystawił zdjęcia będące plonem podróży na Ukrainę - zdjęcia dzieci, portrety, ale zupełnie inne od tych, które znamy.
To nie portrety pieknych modelek, wyretuszowane po kres możliwości w programach grafcznych, ale wizerunki biednych chłopców, dziewczynek, które swoje życie z konieczności związane mają z ulicą, która je wychowuje.

Jak ocenić zdjęcia? Tego trudno się podjąć nie mając specjalnych podstaw, ani praktycznych, ani teoretycznych, jednak można stwierdzić, że przyciągają uwagę.
Mimo, że tematyka zaprezentowana przez obu panów jest różna, to całość w jakiś sposób dobrze komponuje się ze sobą i stanowi połączenie świata sportu, polskiej ulicy z również ulicą, ale jakże inną, biedną, pozbawioną radości, a nacechowaną marzeniami spojrzeń młodych ukaińców, do których natychmiast czujemy wielką sympatię.

Zdjęcia będzie można oglądać do 15 sierpnia w holu MBP, czyli w Galerii Ex-Libris.

Więcej - Tutaj

Się można załapać ? Bo zdaje się, że będzie jakiś koncert, więc i fotki i newsa trzeba by napisać...

Eee, no nie porównuj... to dyskusja na argumenty, bardzo kulturalna. A rzecz w tym, że każdy robi coś na miarę swoich możliwości i umiejętności i posiadanego czasu i środków do tego zajęcia. Hobbysta - pasjonat, to nie zawodowiec - w tym różnica. Od zawodowca więcej się wymaga niż od amatora. Amator może sobie pozwolić na produkt niepełnowartościowy. Zawodowiec raczej nie powinien. Amatora oceniają amatorzy, zwykli ludzie. Zawodowiec powinien sto razy bardziej pilnować się, żeby nie wypuścić "knota", bo obserwują go oprócz zwykłych ludzi i koledzy z branży.
A jak powiedziałem - na zdjęciach świat się nie kończy i dlatego nie poświęcam im całej energii i czasu, i środków, bo by mi na co innego brakło.
Pomijając wszystko - ja nie wstawiłem zdjęć do działu - do oceny. Ale, choć jestem zdania, że krytyk muzyczny wcale nie musi umieć grać na jakimkolwiek instrumencie, a trener Małysza nie musi być mistrzem świata w skokach, to jednak często aż korci zapytać każdego oceniającego "A jakie są twoje zdjęcia?".
A co do Waszych wypowiedzi o naszych, jaworznickich odbiorcach, to ja bym był bardziej delikatny, bo mogą się na Was obrazić. Ale skoro nie doczytaliście wcześniej to powtórzę. Moim celem nie jest pokazanie tego, jakie to ja piękne zdjęcia robię, bo taką rolę pełnią fotograficy, ale w możliwie jak najbardziej obszerny spośób pokazanie tego, co się działo tu czy tam. To, że zdjęcia gorsze są oglądane równie chętnie jak te lepsze, nie świadczy o złym guście odbiorcy, ale o chęci zobaczenia zespołu, artysty, siebie i znajomych bawiących się podczas imprezy, albo ważnych wydarzeń miejskich. W sytuacji, kiedy na jednym ramieniu mam aparat, na drugim kamerę, w ręce czasem dyktafon i jeszcze coś zapisuję, macie nade mną przewage zajmując się tylko jedną zabawką. A śmiem twierdzić nieskromnie, że często Wam to gorzej ode mnie wychodzi

Nie mówiąc już o tym, że najczęsciej krótki tekst pisze kto inny, kto inny montuje film, kto inny czyta, kto inny robi ze zdjęciami itp.
I na koniec - żeby ktoś nie stwierdził znów, że się żalę. Dla mnie to zabawa i radocha, pokazuję tylko, ile można zrobić jeżeli się chce.

Ale nie rozumiemy się, ja wcale nie mam pretensji o to, że Jim skrytykował ! Nie ma śladu w mojej wypowiedzi o złośliwośći!
Czytaj to, co piszę, ze zrozumieniem.
Nie doczytałeś również że ja właśnie w ten młyn wszedłem !!! na kilka sekund, bo potem poleciałem dalej. spowrotem pod scenę, więc zupełnie nie czaisz o czym piszę - ja nie mam 17 mm, i nie jadę 5 klatek na sekundę, tak jak Ty to robisz, bo masz możliwość. Z tysięcy klatek, które zrobisz, więcej wybierzesz niz ja z dwustu, czy trzystu - hmm, to nie sztuka

Oczywiscie i robię zdjęcia dla frajdy i ją mam. Zanotuj sobie - dla mnie zdjęcia nie są celem samym w sobie i Na zdjęciach się świat nie kończy

Aaaa i gdzie ja napisałem, że boję się wejść w młyn?
Jeszcze raz - czytaj ze zrozumieniem

Nie potrzebnie starasz się, i Jim, mi powiedzieć, że mam kiepskie zdjęcia, bo ja doskonale o tym wiem. Ale ludzie je oglądają i są zadowoleni. Jeśli ktoś nie jest, to jego sprawa. Moje umiejętności, a tym bardziej sprzęt jest taki, jaki jest i tyle... I wcale się ani nie obrażam, ani nie wymądrzam. za to na moim portalu jest dokumentacja tego co się w Jaworznie dzieje. I służy ludziom.

No ale co w związku z tym?
Rzecz w tym, że ja robię swoją pracę od początku do końca i nie muszę się przed nikim, tłumaczyć - nie mam szefa i jaj mi nikt nie urwie "). Nie domagam się zachwytu nad moimi zdjęciami, nie udowadniam, że one są dobre, w wypadku złych zdjęć nie przekonuję, że taka była koncepcja. Jeszcze raz Ci powtórzę. Ja nie robię zjęć po to, żeby "mieć dobre zdjęcie" Robię to dla frajdy swojej i tych, którzy je oglądają. A sporo takich osób jest, co stanowi następną frajdę.
Nie każdy posiadacz aparatu, czy dziennikarz musi wstydzić się zdjęć gorszych. Wystarczy, że mam satysfakcję, że to co robię jest komuś potrzebne. A jak powiedziałem wcześniej, ogrom moich zainteresowań i obowiązków jest taki, że nie staram się zostać artystą, bo i tak nim nie zostanę. I nie jest to moje tłumaczenie się, bo sam sobie ustalam zakres moich zajęć. Mierzę zamiary na siły i nawet jeśli mam wobec siebie zbyt niskie wymagania, to nie przeszkadza mi to

Pisałem przecież że wybrałem jak leci, więc od razu zdanie o najlepszych, czy nie, jest chybione.
Z komentarzy - po co ucięta głowa , po co ucięte boki. A po to, że stałem w takiej a nie innej odległości ( ognie) a szerszego kąta nie mam. Para na zdj 9 . Wejdź w pogo i rób zdjęcia - kadruj, przymierzaj itp, kiedy wciąż CIe ktoś w plecy atakuje masą swojego ciała. Wtedy pogadamy. Dobry kadr w takim momencie to przypadek. Podobnie jak ognie, to jest loteria, co uchwycisz. Gitara ucięta - no cóż artysta skakał, gibał się , trafiłem na taki moment. To nie studio , ani to nie modele.
Czy wystarcży jeden profil Piotra czy nie- Ja zdjęć nie wstawiałem jako reportaż, tylko ot po prostu wybranych kilka spośród wielu.
Pamiętaj, że ja nie tylko robię zdjęcia, ale rozmawiam z artystami, menedżerami, czasem wywiad, czasem jakieś video, wypad w publikę, więc nie mam czasu na czekanie na ciekawe momenty. Ja robię zdjęcia nie mając na celu ich artystycznej wartości, bo za daleko mi do tego żebym pozował na fotografika. ( a są tacy, którzy mają się za artystów, walą jak popadnie seriami na automacie

)
Dobre zdjęcia - fotograficznie dobre, pokaże Ci Jarek.
Ale dzięki za wypowiedź, podkreślam, że moje zdjęcia są takie i będą takie, bo niestety nie mam czasu doskonalić warsztatu, albo inaczej - nie mam czasu aby go wykorzystywać - jak już wiele razy mówiłem, nie robię tego "ars pro artis". Gdybym zajął się Fotografowaniem ( przez duże "F") to zapewne nie miałbym czasu robić stu innych rzeczy - patrz - relacja z festiwalu i cały portal. Sumując - cel robienia zdjęć przeze mnie jest inny niż zdjęcie samo w sobie
A jeśli już mój wątek ma do czegoś posłużyć, to niech się młodzi uczą przez to, że widzą nie tylko zdjęcia rewelki ale i knoty ( bo są i takie)

p.s.
Co do piękna niektórych postaci na zdjęciach - Homo sum; humani nil a me alienum puto

Heh. Odpowiem tak - taka była koncepcja. Choć to nie jest prawda

W sumie nic szczególnego nie mam, ale kilka sobie na szybko wybrałem.
tak więc...

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

Umarło, to powiesz, jak go nie będzie. Skąd u Was taki pesymizm? Wakacje są.
Na ogólnopolskich forach cisza, i czym tu się dołować?

Nooo, podobają mi się, choć niespecjalnie umiem powiedzieć dlaczego.
Najbardziej nr 1, to bardzo trudna pozycja modelki udało Ci sie dobrac dobre proporcje i kadr. Chyba jeszcze ładniej nr 2
3 leci w lewo - wyprostuj ją.
4 - ciekawa winieta, ale skadrowałbym ciaśniej.
5, 6 nie mam zdania

Ok, poddaję pomysł. Znajdujemy znajomego, sadzamy go przed ścianą, albo przed prześcieradłem, robimy foty takie jak do dowodu i wrzucamy - komentujemy i zwracamy uwagę na błędy. Światło? - mało kto ma profesjonalne, ale można oświetlić lampkami nocnymi, itp. Balans bieli będzie pewnie skopany, ale zasady co do światła pewnie będą przybliżone do jako takich. Kto ma 50 zł,(nawet pewnie mniej) może kupić dwa małe halogeny w sklepie elektrycznym, przysłonić białą szmatką, albo pergaminem, blendę może stanowić karton i jazda. Nie ma sie co śmiać. Za moich szkolnych czasów tak się sobie radziło i z całkiem niezłymi efektami. Zdjęcie do dowodu, albo legitymacji szkolnej można było sobie zrobić w domu - wymagano cz-b i w miarę dobrego ustawienia głowy.